Technika: wideo

Czas trwania:  07:48

Rok: 2020

Opis: W ostatnim czasie odczuwam silną potrzebę dawania uwagi innym. Od projektu Olbrzymka wiele się zmieniło – miejsce, czas, ludzkie i nie-ludzkie istoty wkoło mnie. Mówię i buduję się w innym języku. Mieszkam w Australii, w Sydney. Odnajduję się w innym zawodzie. Pracuje jako carer (en: ‘opiekunka’/‘to take care’ – dbać, troszczyć się, uważać). Moim pracodawcą jest Mark. Zajmuje się nim i jego domem. Mark cierpi na zespół chronicznego zmęczenia – ME/CFS – jest to choroba charakteryzująca się długotrwałym zmęczeniem, które znacznie ogranicza zdolność chorego do wykonywania codziennych czynności. Istnieją różne kryteria diagnostyczne ME/CFS. Choroba ta może przybierać formy łagodne bądź też objawiać się w postaci głębokiej niepełnosprawności. Ogólnie przyjęta definicja obejmuje trwające ponad 6 miesięcy zmęczenie. Mark praktycznie był przykuty do łóżka przez 26 lat.

Mój pacjent niedługo skończy 50 lat. Jest człowiekiem o wielkiej wrażliwości i bogatej wyobraźni. Posiada różnorodne talenty. Jest artystą filmowcem, aktorem amatorem, rysownikiem komiksów i bajek, rzeźbiarzem lalek. Mieszka w nim wiele głosów. Pracuję dla niego i pomagam mu wrócić do samodzielnego funkcjonowania. W ciągu pół roku dokonał niesamowitego postępu. Zaczął chodzić. Pokazuje mi Sydney ze swojej perspektywy. Dzieli się ze mną Australią ze swojej pamięci i marzeń. Musimy jednak zachować czujność. Drepczemy naokoło cieni.

W pracy, którą upubliczniam w sieci, dzielę się “naszością”. Nie jest to dokument. Skupiłam się na krótkiej formie filmowej. To wideo-notatka, migawka/snapshot. Wykorzystane kadry są ujęciami nakręconymi z sypiali Marka, w której spedził większość swojego życia. Pokój ten do niedawna był ciemną i małoprzyjazną przestrzenią. W pracy wykorzystuję fragmenty jednego z moich ukochanych tekstów Samuella Becketta, Towarzystwo. Narratorami jesteśmy my. Szepczemy do siebie w tej czerni – o nas, o was, o sobie do siebie, od siebie do ciebie, od ciebie do mnie.

Natalia Wiśniewska – Artystka kontekstualna. Swoją strategię pracy opiera na wymianie ciepła. Uważnie przygląda się „termodynamicznym” procesom zachodzącym w relacjach ludzi do miejsc, przedmiotów czy innych osób (w tym nie-ludzkich). Interesuje ją to, co na styku pojęć i znaczeń. W działaniach operuje szerokim spektrum formalnym. Dobór medium zawsze wynika z kontekstu i koncepcji działania. Na równi stawia proces twórczy z przygotowaniem ekspozycji przyjaznej dla jej użytkowników i użytkowniczek. Współzałożycielka i kuratorka Galerii Miłość.

Ur.1985 w Lublinie. Studiowała na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu (dyplom magisterski z grafiki warsztatowej, w 2010 roku). Doktora Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu na kierunku Sztuki Piękne (2018) pod opieką Elżbiety Jabłońskiej. Mieszka i pracuje w Sydney.

Witryna: nataliawisniewska.com